Homilie

HOMILIE  Ks. BOGUSŁAWA JAROSZKA – KANADA

XXIX SUNDAY IN ORDINARY TIME, Year A, 2020.

Wiara i sposób wyrażania pobożności, należą do ludzi. Odcięcie spraw doczesnych od Prawa Bożego i od Ewangelii prowadzi do coraz większego lekceważenia „zwykłych ludzkich” i widoczny dla oczu jest już zupełny brak odpowiedzialności nawet za samych siebie. Liturgia Słowa przypomina nam, że służenie szczerym sercem Bożemu Majestatowi, polega nie tylko na dobrym postępowaniu we wspólnocie Kościoła, na służeniu samemu Bogu. Prorok Izajasza, obdarza Cyrusa niezwykłym tytułem. „Pomazaniec”= Mesjasz rozumiany jako Zbawiciel. Tym tytułem zostanie obdarzony Jezus Chrystus, jako Mesjasz, Zbawiciel. Król perski, poganin nie znał Boga Izraela. Izajasz pokazuje, że Bóg jest jedynie Królem i Władcą Wszechświata. Bóg może posłużyć się poganinem, którzy w Niego nie wierzy. Cyrus był  zwycięskim królem i dobry politykiem. On zapewniał wolność religijną. W 536 roku On wydał dekret uwalniający Żydów z niewoli. Lud Wybrany mógł dokonać „Nowego Wyjścia” z niewoli, jak wyszli ich przodkowie z Egiptu. Tak działa Bóg dla dobra tych, którzy wierzą w Niego i Go miłują; którzy podejmują wysiłek nawrócenia. I my odnajdujemy swój dom niewoli… gdy przez grzech zapuszczamy się w dalekie strony… z dala od Boga… który wciąż nam dopomaga wyzwolić siebie samych, abyśmy wyszli z naszej niewoli grzechu, uzależnień złych przyjaźni. Prośmy o światłe oczy, o serce pełne wiary, aby dostrzegło Ojcowską pomoc. Obyśmy usłyszeli słowa: „Ja jestem Pan i nie ma innego”. Dla nas Jedynie Królem i Panem jest sam Bóg. On posługuje się konkretnymi ludźmi, w ich ręku składa losy swoich dzieci. Izraelici byli posłuszni Cyrusowi. Za ten ludzki szacunek i posłuszeństwo odzyskali wolność, mogli powrócić do domu. Stali się ludźmi wolnymi. Paweł Ap. składa wielkie dziękczynienie, zanosząc modlitwę za dzieło wiary, trud miłości i mocną nadzieję wobec trudności, przeciwności czy prześladowań. My także jesteśmy spragnieni tej miłości, łaski i pokoju. Dziś w Ewangelii słyszymy pytanie: czy wolno płacić podatek cezarowi? Było to podchwytliwe pytanie, że Jezus mówi do nich wprost: „obłudnicy” i daje odpowiedź w formie pytania. „Czemu Mnie wystawiacie na próbę, Obłudnicy?” Jezus polecił przynieść monetę podatkową i pyta: Czyj jest ten obraz i napis? Wszyscy zgodnie odpowiadają: CEZARA. Faryzeusze chcieli Jezusa „podchwycić”, chcieli mieć powód do oskarżenia Go. A co robi Jezus? Jezus opowiada: „Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu, to, co należy do Boga” Do Boga należy wszystko! To Jedynie Bogu ludzie mają oddawać cześć i uwielbienie. Pamiętajmy, że jesteśmy zobowiązani do modlitwy za tych, którzy sprawują władzę, aby zostali dotknięci łaską Bożą, aby Dobro, Piękno i Prawda wyrażały się w ich działaniu, a nade wszystko  miłość, która jest więzią doskonałości. Nie Cezar, nie podatek jest ważny, lecz Bóg i Jego Prawo. Bóg domaga się od ludzi nie tyle darów ale nas samych, abyśmy szczerym sercem Mu służyli. „Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, na tych, którzy czekają na Jego łaskę, aby ocalił ich życie od śmierci i żywił ich w czasie głodu”. Niech owocny dla nas będzie udział w Eucharystii, która daje nam przedsmak nieba; Niech nam wyjedna pomoc w życiu doczesnym i przysposobi nas do życia wiecznego, głosząc pośród narodów chwałę Pana.